-eitt af því sem fer í taugarnar á mér í sambandi við fólk er þegar það getur ekki verið hreinskilið... það segir eitt en snýr sér svo við og segir öðrum e-ð allt annað... ég hef lent í því allt of oft með fólk sem eiga að kallast vinir mínir, ekki reyndar mínir nánustu vinir en allavegna þeir sem ég umgengst eitthvað af ráði og hef yfirleitt með glöðu geði kallað vini mína, að það segir e-ð við mig en svo frétti ég annarsstaðar frá að það sé að hugsa um að gera e-ð allt annað... nú til dæmis er hljómsveitin mín að fara að skella sér í stúdíó og taka upp svona eins og eitt stykki plötu, fyrir nokkru þá vorum við búin að tala um nafn á þeirri plötu og var komin nokkur sátt um nafn sem mér þótti henta vel á plötu, var grípandi og fyndið, og meira að segja um dagin þegar við vorum að ræða þetta þá voru ekki mikil mótmæli sem komu fram við nafninu... en nú kemur á dagin, þau eru að reyna að finna nýtt nafn, og það án þess að minnast á það við mig að þau vilji als ekki hafa það nafn sem mér hafi dottið í hug... ég veit ekki hvort ég sé svona ógnvekjandi að fólk þori ekki annað en að gera mér til geðs með því að segja mér ekki allan sanleikan, en svona hefur þetta þróast nú, og það sennileg ekki í síðasta skiptið... af hverju á fólk svona erfitt með að vera hreinskilið??? ég á ekki í neinum erfiðleikum með það og vill þar af leiðandi að fólk sé eins hreinskilið og mögulegt er við mig, ég er ekki týpan sem móðgast þegar fólk hefur aðra skoðun á hlutunum en ég, en á það til að sárna þegar ég frétti hluti eins og þetta frá öðrum en þeim sem ættu að vera að segja mér það... vonandi sér fólk að sér og fer að segja mér hvað því finnst í raun og veru, en ekki hvað það heldur að ég vilji heyra...